Τα ρήματα που αναφέρονται σε μια ενέργεια που άρχισε από το παρελθόν και έχει τελειώσει πριν γίνει κάποια άλλη είναι σε χρόνο υπερσυντέλικο.
Ο υπερσυντέλικος της ενεργητικής και της παθητικής φωνής στην οριστική έγκληση κλίνεται ως εξής:
|
Παρακείμενος
|
|
|
Ενεργητική φωνή
|
Παθητική φωνή
|
|
έχω δέσει
|
έχω δεθεί
|
|
έχεις δέσει
|
έχεις δεθεί
|
|
έχει δέσει
|
έχει δεθεί
|
|
έχουμε δέσει
|
έχουμε δεθεί
|
|
έχετε δέσει
|
έχετε δεθεί
|
|
έχουν (ε) δέσει
|
έχουν (ε) δεθεί
|
Πριν
από πολλά χρόνια ο Αίσωπος, ένας μεγάλος παραμυθάς, έγραψε μια
ιστορία για ένα μικρό βοσκό που ήθελε να κοροϊδέψει τους συγχωριανούς
του, για να γελάσει με τον πανικό τους. Έκανε λάθος όμως με τον τρόπο
που αντιμετώπιζε τον κόσμο και στο τέλος ο λύκος του έφαγε τα πρόβατα.
Με τις λέξεις που δίνονται παρακάτω γράφω το μύθο με διάλογους όπως
τον θυμάμαι και τον ξέρω: 
